۱۳۹۰/۱۲/۲۱ ۱۰:۲۴     بازدید:۹۹۶       کد مطلب:۵۲۹۳          ارسال این مطلب به دیگران  

حکمت اسلامی 17

جایگاه علمی و اخلاقی حضرت آیت الله شاه آبادی(ره) در نگاه آیت الله فیاضی

حضرتعالی در چه سالی و در کجا با حضرت آیت الله شاهآبادی آشنا شدید؟
اینجانب در حدود سال 1350 شمسی (یا یک سال بیشتر و یا یک سال کمتر) به درس اصول ایشان حاضر شدم و از آنجا که از کیفیت و تدریس و عمق و نظم فکری ایشان لذت بردم ، تصمیم گرفتم که مرتب شرکت نمایم.
 
چه دروسی را شما خدمت ایشان گذراندید؟
ابتدا در درس اصول شرکت می کردیم و بعد در درس فلسفه ایشان حاضر شدم و کم کم در سه درس اصول ، فلسفه و فقه ایشان شرکت می کردم.
 
نحوه تدریس حضرت استاد و تربیّت شاگردانشان را هم توضیح بفرمایید.
حضرت  استاد آیت الله شاه آبادی (قدس الله نفسه الزکیه) به دلیل عمقی که داشتند و دقت نظری  و بیان شیوا وروانی که داشتند ، درسشان خیلی قابل استفاده بود و از نظر عمق و دقت ، ذهن شاگرد را محقق بار می آورد و قوه تحلیل و تجزیه از برکات ایشان برای شاگردانشان بود.
 
مرحوم شاه آبادی در فلسفه و عرفان متأثر از چه شخصیتهایی بود؟
حضرت استاد پیرو مکتب حکمت متعالیه بود و در مرحله اول متاثر از آخومد ملا صدرا بودند و بعد در عرفان تحت تاثیر پدر بزرگوارشان مرحوم آیت الله شیخ محمد علی شاه آبادی(قدس سره الشریف)  استاد حضرت امام (ره) بودند.
مهمترین ویژگیهای علمی، اخلاقی و اجتماعی مرحوم شاه آبادی را ذکر بفرمایید.
از نظر علمی همان مشی تحقیق بود که از هیچ کلمه ای بدون تحقیق نمی گذشتند و اگر جزیی ترین تعبیر در کلام دیگران بود و جای نقد داشت نقد می کردند و بسیار دقیق مطالب را بررسی می کردند.
از نظر اخلاقی بسیار متواضع بود و شاید دیگران برایشان این تصور نبود اما کسانی که با وی معاشرت داشتند برایشان محسوس بود که ایشان تواضع در حد عالی دارند.
از نظر اجتماعی در کار مبارزه با طاغوت خیلی صریح و جدی بود به طوری که اطلاعیه های جامعه مدرسین که برای حمایت از امام  و افکار امام صادر می شد را امضاء می نمود  و در سر درس نیز به مسائل سیاسی وارد می شدند  و اشکالاتشان را به آن نظان و طغیان نظام و مبارزه نظام طاغوت با دین و آزادی و استقلال را صریح بیان می کردند.
 
چنانچه خاطره آموزندهای از استاد دارید، بیان نمایید.
یک خاطره ای که از ایشان دارم مربوط به نماز ایشان است که درس ایشان در مسجد مدرسه حجتیه بود و شاگردان دیرتر از استاد آمده بودند و استاد به نماز ایستاده بود. ما از در ورودی که روبروی نماز خواندن ایشان بود وارد شدیم و در  محل درس که پشت سر ایشان بود، به انتظار درس نشستیم و گفته بودیم که استاد متوجه ورود ما که روبرویشان بود ، شده است اما استاد با اتمام نماز دوباره به نماز ایستاد ، بعد کشف شد که آنقدر ایشان مستغرق در یاد خدا و توجه به حضرت حق تعالی بوده است که حتی ورود شاگردان را متوجه نشده اند.

انتهای پیام


نظر شما درباره این مطلب
نام :
ایمیل :
     
 
به اشتراک گذاشتن/ایمیل/بوک مارک این مطلب